On dirait le sud…

Posted by on 11 november 2006 | 0 comments

Lasserre, 11 november 2006 

Ondanks alle grote beloftes vorig verslag zijn er opnieuw verschillende seizoenen gepasseerd alvorens de koe bij de horens te vatten… lees : eindelijk de tijd nemen om de nieuwsgierige lezer met een uitgebreid (foto)verslag te plezieren.

 

Regelmatige mailtjes van jullie die er ons vriendelijk doch dwingend op wezen dat het tijd werd. Insinuaties als het moet bij jullie wel druk zijn dat er nog geen nieuw verslag op site staat…. Inderdaad, dat was het. Nu tijd, nu verslag.

Avec plaisir!

WINTER 2005 – 2006
Vorig verslag eindigde met ons vertrek naar België (oktober 2005), waar we een flinke twee weken vrienden , familie en gasten terugzagen, lekker aten, dronken en feestten. Zo’n bezoekje aan ons thuisfront is telkens opnieuw een flinke opsteker voor de rustige wintermaanden in Lasserre.
Eenmaal terug, eenmaal terug op ons plooien en alvorens de werken aan dé schuur aan te vatten, vergastten ‘dé motards’ ons voor de eerste keer (november 2005) met hun bezoek. Mooie lange tochten in de omgeving en ’s avonds gezellig bijkletsen. Bovendien kregen ze twee avonden het gezelschap van een Antwerpse familie en twee sympathieke Limburgers (Jos en ‘Richard’). Voor herhaling vatbaar dachten ze en voegden de komende maanden daad bij woord… Niet zoals de tien kleine negertjes viel er telkens eentje af, maar anders: twee motards en bij elk bezoek eentje bij… Dat belooft.
‘de motards’ en ‘de Limburgers’… moto’s en auto’s
(november 2005)
We ‘hingen onze schort aan de haak’, de werkkledij werd aangetrokken, het fornuis werd ingeruild voor decoupeerzaag en boormachine…. Inderdaad, de schuur kreeg op enkele dagen tijd een houten plafond. Het was het begin, maar het zag er al zo anders uit…. eind november. 

Opnieuw tijd voor vertier: met een klein beetje vertraging kwamen Sophietje en Inge – zonder de papa maar wel met kleine Esteban…- hier enkele dagen vakantie nemen en Greets verjaardag vieren.
Het mooie weertje, lekker eten, gezellig onder vriendinnen bijpraten, de cava en de ontelbare lachsalvo’s maakten van deze dagen iets onvergetelijk.

Cava en kletsen aan riviertje (2 december 2005)
Na vele schetsjes en ‘gespecialiseerde lectuur’ besloten we dan toch om een toog te metsen in onze schuur. (december 2005) Enkele dagen later was de ruwbouw klaar. Eén zijkantje zouden we mozaïeken, de andere zijden plaasteren en schilderen. Alle restjes tegels die we nog hadden, moesten er aan geloven..
Mozaïeken van toog (december 2005)
Ondanks de klamme en verkleumde vingers beslisten we dat de winter lang genoeg was om de toog helemaal van een mozaïekjasje te voorzien…. En zo geschiedde. Tijdens de kerstdagen kregen we nog wat steun van mams en paps in onze overtuiging dat het écht de moeite waard zou zijn. Behalve de morele steun en hulp waren het vooral heel gezellige dagen waar opnieuw lekker eten, drinken en kletsen het ritme bepaalden.
Oudejaar vierden we voor het eerst sinds ons vertrek naar la douce opnieuw in België. Als gastkoks toverden wij een lekker diner voor familie De Smet op tafel. De rest van de week vulden we in met … ja , inderdaad: lekker eten, drinken en feesten…. Beroepshalve moeten wij toch op de hoogte blijven hé wat er zoal leeft aan tafel en toog (nu we er ook bijna eentje hadden). On le sait… les excuses sont fait pour s’en servir… 

Als ware ervaringsdeskundigen konden we onze net opgedane kennis al onmiddellijk verzilveren. Paul en Walter (remember, restaurant Carte Blanche, Gent.) kwamen hier uitrusten, genieten en verjaardag vieren na de drukke eindejaarsperiode (januari 2006).
Rustig en opnieuw heel gezellig!
In het weekje dat volgde begonnen we aan – het zwaar onderschatte- voegen van de mozaïekjes…. Maar een goed muziekje, wat zon –ondanks de kou- en ’s avonds een lekkere maaltijd aan de stoof maakten heel veel goed. Nog een paar dagen werk scheidden ons van het einde van het voegen toen we die telefoon uit België kregen.
Totaal onverwacht overleed Greets mama…. Meer dan twee weken België, dicht bij familie en vrienden deden deugd. Gemis en verdriet bleken echter hetzelfde ook al ben je meer dan duizend kilometer verder gereden… Mama Lea, je droeg het vuur en de rust van de zee in je. Nu, smaken wij – geheel onverwacht – het zout op onze lippen…. We zullen je missen .

Begin februari. Terug in Lasserre, terug thuis. Gelukkig scheen het zonnetje.
De ‘voorjaarstralen’ waren op afspraak voor ons Valentijnarrangement – de in de uitnodiging beloofde ‘gezellige schuur’ nog niet…. Desalniettemin bezorgden wij twee (verlengde) weekends lang drie koppels een onvergetelijke en smakelijke Valentijn… Mooie wandelingen, lekker eten, terrasjes (ja ja haal die short maar boven!!), stadsbezoekjes…. genieten. Het filmpje werd niet in de schuur vertoond… maar, wel boven bij ons aan de stoof. Ook heel gezellig en intiem.
Door het enthousiasme van Nele, Donald, Wim, Katrien, Jan en Lieve (en enkele culinaire locals die ons gastronomisch menu kwamen proeven) beslisten we dan ook de volgende keer (februari 2007) ons arrangement nog uitgebreider te herhalen!

Filmpje na diner (Valentijnarrangement , februari 2006)
Ondertussen al maart… Het was nog winter maar het leek al lente… De blaadjes, jullie weten wel, dé blaadjes – het reclamedrukwerk – puilden uit van de schoonmaakprodukten… de lente zat er aan te komen: de grote schoonmaak diende zich aan…
Maar vooraleer dit noodzakelijk kwaad aan te pakken, stonden er chez les deux nog grote (lees : vuile) werken op het programma. Drie weken tijd om de schuur die nog steeds een werf was om te toveren tot gezellige bar…. en de tuin wat bij te snoeien.
Vloerke ofte ‘sjappe’ gieten in schuur
(begin maart 2006)
op achtergrond: dé toog : eindelijk volledig gemozaïekt….
Een betonnen vloer werd opnieuw gegoten, de toog werd afgewerkt, er werd nog wat gekaleid… en dan wat afwerken… Buiten werd de haag gesnoeid, het terras opnieuw bezet, ….  Met andere woorden : alles werd in gereedheid gebracht om ons nieuwe seizoen te starten!
Muurtjes van terras opnieuw bezetten …. ( maart 2006) … Snoeien van haag
— ja ja nog steeds de paplaurier, …. 

LENTE 2006
Samen met de lente – die was er al een tijdje, maar officieel dan…. kwamen ook onze eerste gasten: de motards: nu met drie…
Na zes dagen de streek motogewijs grondig verkend, sommigen de zadelpijn verbeten en telkens opnieuw een gezellige avond doorgebracht te hebben, vertrokken Guy, Luc en Marc opnieuw richting België.
De moto’s op de remorque… en klaar voor vertrek
richting Kalken (1 april 2006)
Met hun vertrek startte de paasvakantie. Rudi en Christiane (de gasten met wie we ons vorig seizoen afsloten) kwamen in gezelschap van Broos en Cynthia hier enkele dagen vakantie nemen. Het was een heel leuk weerzien en ontmoeten.
Naast de aanwezigheid van de zon kwamen ook Rudy, Lieve en remorque vol spullen (merci daarvoor!) en mams en paps onze gasten vergezellen.
Gewoon zalig genieten van de lentezon… (5 april 2006)…
en -beschut voor de wind- ‘savonds apero op terras
Familie Camps waren de volgende gasten: viool, dwarsfluit, schaken, bergwandelingen en zelfs onze lichtbak aan de praat gekregen.
Rustig, maar aangenaam.
De eerste avond van seizoen buiten dineren !
(7 april)
aperitief –achter de hoek- concert
(11 april)
Stilte voor de storm…. Vorig jaar waren Hans, Tamara en Anneleentje tijdens paasweekend al eens komen ‘proefdraaien’, dit jaar namen ze Gunther, Annick, Hugo en Christa mee. Van aan de toog hadden we al naar elkaar gezwaaid, maar dat het zooo zou klikken, hadden we nooit durven dromen.
Samen met hen en Patric, Katrien, Bernard (Robert DN) en Marina werd onze schuur-bar deftig ingewijd, aten we tot ’s avonds laat buiten op terras tapas, vierden we Annicks verjaardag en zochten we naar paaseieren.
Met andere woorden: een fantastisch paasweekend!
Pre-aperitieven in schuur-bar
(14 april) …
Paasontbijt inclusief de cava voor de jarige
(16 april)
Zonder adempauze vlogen de volgende weken voorbij: geen volledige bezetting meer, maar wel voortdurend gasten in ons ‘etablissement’. Michel en Monique kregen een avond het aangename gezelschap van Alex, die ons opnieuw koos als vertrekpunt van zijn fietsvakantie. Alex kruiste op weg naar Spanje Katrien, Patric, Marina en Bernard na hun Barcelonatrip. Marc en Mieke vervoegden hen. Opnieuw heel leuke en gezellige avonden. Ook Nele, Donald, Siebe, Wilfried en Micheline kwamen hier opnieuw enkele dagen genieten – en wij met hen.
Ondertussen waren we al eind april. De weergoden kenden even een dipje…. Wij daarentegen….: Alex terug van fietsvakantie met een fiets verdubbeld in waarde en Michèle en George. Zware avonden, gezellig flaneren in Toulouse en nog meer: onze bar had voortaan een naam: “ The pussycatbar” …. ofte Venez-vous dilater la rate dans le bar pussycat…. U bent gewaarschuwd. 

De eerste week van mei zomerde het opnieuw fantastisch – ja , Alex was er niet meer…- en daar hebben we samen met Katlijn en Chantal van genoten. Terwijl zij op uitstap gingen met de kabouter, rustten wij even uit en zorgden we dat er elke avond een feestmaal op tafel stond.

Zes mei hadden we een avondje vrij. Jan en Fran kwamen uit Montpellier afgezakt en samen zakten we nog verder af… Samen lekker uit eten. Want vanaf de volgende dag opnieuw vier kamertjes. We keken er naar uit en het was inderdaad de moeite. Samen met Paul, Dominique, Cyriel, Rita, Alain en Mieke werd the pussycatbar met een schitterende tapasavond opnieuw mooi ingewijd. De tranen rolden over de wangen tussen de verschillende tapas door, vanuit de keuken hoorden wij schaterlachen. Doet altijd deugd. Dé Montségur, petanquewedstrijdjes en hilarische gesprekken… Het waren lange maar opnieuw onvergetelijke dagen.

Tapas in de Pussycatbar… (7 mei 2006) Aperitieven in zonnetje in tuin (9 mei 2006)
Een dagje na het vertrek van onze gasten trakteerden we onszelf voor de lange zomer nog op een lang weekendje België (12-17 mei): geboortefeest Lucas, familie en vrienden zien. We waren er klaar voor! Laat de zomer maar komen! 

Eind mei waren Robert en Christiane onze enige gasten. Als eerste chambres d’hôtes-ervaring wel wat jammer, maar we hebben ze flink in de watten gelegd. Heel gezellig!
Minder was dat stomme jagers het op onze katten gemunt hadden: Beer kwam er met een schampschot door zijn oor en de schrik van af, Cannelle (de grijze kartuizer) werd als konijn of everzwijn beschouwd en hebben we niet meer terug gezien…

ZOMER 2006
Ja , officieel begint hij later… maar onze zomer startte begin juni

Jean en Suske verblijdden ons vorig jaar al met hun bezoek, ook dit jaar kwamen ze op de terugweg even langs. Leuk. Anita en Ivo kwamen er onverwacht bij…. Net als later die week Viviane en Dirk leidde de chambres d’hôte-bijbel (Logeren bij Belgen) hen tot bij ons…. En wij vonden het uiteraard fantastisch! Ook Marie-Paule en William stelden hun gezelschap op prijs.
Een aangename, heel verschillende compagnie gecombineerd met schitterend weer en zachte avonden maakten deze week tot wat ze hoort te zijn: super!

Santé!!!!! (3 juni 2006) Op een mooie pinksteravond….. (5 juni 2006)
Ondertussen had ook Dirk zich hier geïnstalleerd – deze terminologie is hier op zijn plaats als je tien nachten blijft…. Samen met ons zag hij – na de vele wandeluren- verschillende gasten de revue passeren en onze lieve Charlie (dolfke) overrijden… 

Robert, Agnes, Julien, Marilyne, Tony en Veerle…. Bijna elke vlaamstalige provincie vertegenwoordigd. Resultaat: hilariteit, aangename babbels en heel heel heel veel plezier.
Tussendoor nog een blitzbezoekje van Katlijn, Olli, Fran en Jan. Merci mensen: het was hartverwarmend!

Diner op tweede terras (12 juni) Natafelen (19 juni)
Van hartverwarmend, leuk, gezellig en verrijkend gesproken…. : André, Rita, Habib, Paula, André en Mieke waren onze volgende gasten in juni. Vooral Andrés –die van Mieke ook natuurlijk – vitaliteit staat ons nog heel sterk voor ogen…
Jij bent de reden dat Greet zich heeft vastgebeten in de yoga en op die manier een hele zomer lang gespaard geweest is van pijn in de rug! 

Ondertussen waren ‘dé motards’ hier ook terug… En de aandachtige lezer weet dat ze nu met vier waren! Een kort terugzien want de volgende ochtend vertrokken ze vroeg richting Spanje. Een weekje later mochten we ze bij hun terugkeer opnieuw een avondje verwennen. Benieuwd met hoeveel ze volgende keer komen? – kan die remorque nog uitgebreid worden??
Habituées Jurgen en Maaike – en de nog ongeboren Lou!!!! – zorgden net zoals Jan en Eline voor een feilloze overgang naar de drukke maand juli. Zo onder de verzengende zon met vriendjes en familie leek het ook voor ons nog hééél even vakantie…. Maar we keken er naar uit: naar dé start.

Ze waren met zeven, kenden elkaar al heel lang, kwamen uit West-Vlaanderen en bezorgden ons heel gezellige avonden. An, Katrien, Lut, Marij, Pol, Damien en Geert, we hadden al een zwak voor Westvluten en jullie waren voor ons de levende bevestiging! Heel veel gelachen, een snelcursus Westvlaams, samen op terras naar finale Wereldbeker voetbal gekeken, de tour gaan bekijken, een waar kabouterproject (zie einde verslag themafoto’s),….

Groepsfoto (13 juli) Finale voetbal (9juli)
Na de doortocht van de Tour de France le quatorze, het vertrek van de West-Vlamingen was ook de volgende week volgeboekt… En hoe? Martine en Philip (lees: bol), van échte habituées gesproken… kregen het gezelschap van Herman en Carine, Lieve en Rudy, mams en paps (in onze kamer), Olivier (heel even een kamer en dan in de tent!), heel even An en Nathalie wiens kamer/plaats werd ingenomen door Danny en Kathleen. Voila, een hele boterham. 

Bol vergastte ons opnieuw met een nieuw receptje – tartaar van zalm – op de tonen van Purple Rain, voorziene wandelingen werden ingeruild voor dagje schaduwterrassen in Mirepoix (het was écht wel heet), kevers werden van heel dichtbij bekeken, frankrijk werd zowaar drankrijk, het zwembadje in de tuin werd bevolkt door veertigplussers,…

Na warmte-onweder tapas in de schuur
(19juli)
Filmpje kijken onder sterrenhemel
(21 juli)
Die week organiseerden we ook voor het eerst voor de liefhebbers een picknick aan hét riviertje, rivière des princes, l’Hers. Iedereen gaat zoals hij verkiest (te voet, met de fiets, auto,..) naar de afgesproken plaats, waar wij tegen half één alles hebben klaargemaakt voor een flinke picknick.
Aperitiefje, hapjes, slaatjes, kaasschotel, wijntje, water, bier… en voor de sportievelingen een duik in het water. We herhaalden het deze zomer nog enkele keren: steeds met evenveel succes.
Picknick aan l’Hers (20 juli)
De geleidelijke wissel in het weekend maakten Louis en Zeef samen met ons mee, van de éne gezellige bende in de andere.
Totaal verschillend, iets rustiger maar nog steeds heel plezant! Samen met Christophe en Evelien, Rika en Rémi, habituées Luc, Carine en Jeroen kwamen ook nog Luc, Sabine en Eric en Geertrui. Opnieuw bakske vol…. Opnieuw super leuk.
Van Jeroen (en Carine) kregen we onderricht in chocoladetaart bakken, Remi en Rika namen de kabouter mee, we kregen frambozenplantjes, we aten voor het eerst eens op de binnenkoer, opnieuw een filmpje onder de sterrenhemel en we vierden samen Erics verjaardag zoals het hoort,…. Leuk!
Voor het eerst op de binnenkoer!!! (27 juli)
De laatste dagen van juli kregen Eric, Geertrui, Luc en Sabine het gezelschap van dé Wiem (11kg lichter), Veerle, Alain en Annemie. En ze misten hun entrée niet…
Het beloofde een zwaar weekje te worden. Samen met de familie Coessens keken we naar (vallende) sterren, een dagje later met Katrien en Kris keken we naar een filmpje onder de sterrenhemel en een van de stoel vallende Luc – maar slapen deed hij niet hoor, le gros déguelase…
Juli werd besloten zoals we ze al een ganse maand hadden beleefd: onwaarschijnlijk heet, veel gelachen, goeie gesprekken,….. enzovoort – ik val écht wel in herhaling, maar zo hoort het. 

Augustus diende zich aan. Onder een stralende hemel zouden we alweer gaan picknicken… Deze keer verkozen de gasten per fiets te gaan…. (ho nee, is goed te doen hoor… maar met een volle maag en een wijntje plus zonneke op uw bolleke terug – lees: bergop- fietsen was voor enkelen toch wel zwaar)
Desalniettemin: een aanrader!!!

picknick (1 augustus)
De laatste twee dagen van hun verblijf werd ons bourgondisch gezelschap uitgebreid met Fran, Jan, Stefanie, Koen en klein Jefke. Oma content. 

Maar het werd een ware apotheose: eerst samen hééél uitgebreid aperitieven op terras, eten in de pussycatbar en daar heel lang blijven plakken….
Terwijl wij eigenlijk wel héél goed wisten dat we de volgende avond (4 augustus) zwaar corvee hadden: diner in twee shiften, eens voor acht en dan nog eens zestien (locals). Maar we hebben het, met de nodige hulp bij het serveren, gehaald!
Merci daarvoor… en voor al de rest natuurlijk!

Zaterdag 5 augustus. Grote wissel…. volledig nieuwe bezetting… En van bezetting gesproken… Wat de eerste uren heel aarzelend, wat aftastend gebeurde eindigde na vier dagen in een pijnlijk afscheid, want we dachten dat we het toppunt van lachsalvo’s gehad hadden… toch niet. Lachen tot het pijn doet – vier dagen lang. Paula, Rudy, Guido, Chris, Jean – Pierre, Christine, Annette, André, Dirk én Nelly….- en op de laatste twee dagen ook Sophietje…
Dé compagnie, zondag 6 augustus Stilte voor de storm, dinsdag 8 augustus
‘k Hoef er weinig woorden aan vuil te maken, het ligt nog zo levend in onze herinnering : het was schitterend…. Zelfs bij het schrijven, krijg ik de grijns niet van m’n gezicht…
Wat was er dan zo schitterend, wel… mooi weer was bijzaak, mensen die houden van het lachen en het leven, lekker eten en drinken, samen met een performster van (groot) formaat aan één tafel in vakantiestemming…. Ja , dat geeft vonken – voor liefhebbers zie geluidfragment verder…- We gingen ook picknicken en Paula, Rudy en Sophie zorgden zelfs een avondje voor opdrachten… 

Van een wielerkoerske de berg hier op, het professioneel verzorgen van een wielrenner, het timmeren van een kaderke op de tonen van vrouwlief die zingt, het inpakken van Rudy’s hoofd tot de zonnegroet en al zingend het Oedipuscomplex uitleggen… Hilariteit.

Hoe leer ik vissen??? Met Rudy … 8 augustus Zo, een barbeeltje,
flinke fiere Rudy!
De billen van Il Postino worden heel
vakkundig ingewreven … 8 augustus
… en even vakkundige begeleiding
voor de zonnegroet.
Deze zomer hadden we wel alles gehad…- dachten we, gewoon nog eens stevig mijn verjaardag vieren en dan rustig uitbollen septemberwaarts… maar niets daarvan.
Of toch wel iets : mijn verjaardag hebben we stevig gevierd (onder het motto: je wordt maar éénmaal dertig…). Greetje had alles mooi geregeld: een dagje vrij, onze gasten waren die avond zelfvoorzienend of hoe zeg je zoiets als je gewoon wil zeggen: ze hebben gezellig onze ‘infrastructuur’ gebruikt om een lekker maal te maken terwijl wij (samen met sophietje, paula en rudy) aan het flaneren waren in Toulouse… 

Trouwens, lieve mensjes nog eens bedankt voor de fijne attenties!

op jullie gezondheid: cava…. !!!!!!!!!!!!!!!! (10 augustus)
Paula, Rudy, Guido, Chris, Sophietje hadden ondertussen het gezelschap gekregen van Willy, Christine, Raymond en Sien. Na de performster van wereldformaat kregen we de blitzoptredens van Willy. Hij schitterde, echt. Een fijne, intelligente mens die je toch kon doen huilen van het lachen…. En samen met hem, ook Christine en Jan en Geert (les deux G…)…
Weet je, voor het eerst in onze nog korte lesdeuxfgeschiedenis werd er gedanst… Een trend werd gezet. Niet alleen gedanst, geciteerd uit Shakespeare, uit Apocalypse Now – i love the smell of napalm in the morning…-, gekaraokeed (???) uit het Belgisch repertoire met als hoogtepunten Soeur Sourire en Sandra Kim…. 

Echt schitterend!!!!!!… Je sais, je sais… – on n’oubliera jamais….!!!

12 augustus…onvergetelijke avond in the pussycatbar…
Een filmpje, wat rust, maar toch voelen dat het allemaal zoooo mooi, maar toch zo fragiel is. Ja dat zijn dingen die moeten samengaan blijkbaar… Maar toch, een grijns en een traan – van ontroering…. – want weet je, heb ‘ Ik hou van u’ nu keihard aan staan…. Het was als het ware een heel mooie samenvatting van de afgelopen maanden. 

Maar neen, samenvatting bleek te vroeg…

Onverwacht kwamen nog ‘nonkel’ Hugo, Helga, Annemie, Jos, Patrick, Katrien, Kaat en Geert langs… Een trend was gezet…. Terwijl er tijdens de apero nog serieus ‘gekathaard’, over kleinkinderen, jongensdromen en meer gepalaverd werd…. Eénmaal in de schuur: franse chansons aan … en de veertigplussers –is géén eufemisme hoor…- zijn niet meer te houden…..

Een trend gezet… 16 augustus 2006
Na een korte franse belegering (een trouwfeest in de buurt), opnieuw les flamands, les flamands, les fla les fla ,les flamands…
Hans en An (met de fiets!), Stefan en Catheline, Jean-Marie en Agnes. Mooie gezellige zachte zomeravonden op het terras met heel vaak een even gezellig (duvel) staartje in de schuur…
Gezellig tafelen op terras… 21 augustus Sfeervol dineren en aprèsdineren… 23 augustus
De compagnie werd nog uitgebreid met Christ, Cindy en Thibault en nonkel Hugo en Helga die maar geen afscheid van ons konden nemen. 

Samen vierden we het tienjarig huwelijk van Cindy en Christ, samen met Thibault redden we een klein snoezig poesje (Disco cache-cache) en Jean-Marie leerde ons een meesterlijke paella maken (die we al enkele keren met succes hebben kunnen imiteren, merci)!

Voila, 26 augustus… de grote leegloop. Doet best wel raar, went blijkbaar nooit –zelfs niet met onze jaren ervaring…- Meer dan honderd dagen ons huis vol gasten, elke avond koken, elke avond feest… en dan : alleen in dit grote huis.
Maar laten we eerlijk zijn, het deed ook ontzettend deugd! Om de overgang niet té groot te maken, kwamen Herman en Edith onverwacht een avondje/nachtje langs met de fiets. Een heel gezellige rustige avond met sterke verhalen en een leuke sfeer – zo iets als een zalige methadonroes in onze ontwenningsfase… denken we toch. 

Dan, september, écht alleen. Heel even toch. Hebben er tenvolle van geprofiteerd, des te meer omdat het hier opnieuw putje zomer leek, de dertig graden werden dagelijks gehaald en het riviertje kreeg ons meer dan eens op bezoek…. Ook nog een weekendje naar Montpellier geweest bij Fran en Jan (en Daveke en mama Annie) om life op de trouwplannen te toasten. Dat deed pas deugd: écht vakantie! Dave nog enkele dagen bij ons gelogeerd en samen nog wat vakantie genomen. Zalig.

Om weer warm te lopen voor de volgende weken, konden we verschillende “eters” met een lekker diner verwennen. Gezellige avonden in de schuur Na enkele zware warmteonweders leek het hier ineens herfst… Nat en frisjes. Hubert en Cynthia op weg naar Spanje werden met onophoudelijke regenbuien verwelkomd. Danny en Rita die niet ver van Mirepoix aan het kamperen waren, kwamen hier onderdak vragen… en uiteindelijk verbleven ze hier een volledige week – ondanks het feit dat het opnieuw begon te zomeren….
David en Hans waren ook één nachtje onze gasten. Leuk, internationaal, en nog heel rustig… Dat veranderde, maandag 18 september: Danny, Rita, An en Mady kregen het uitverkoren gezelschap van Theo, Frank en Rémi.

Met wat ‘retard’ gearriveerd… het begin van een lange nacht
…met een laat ontbijt als gevolg… in het zonnetje!  (18-19/9)
Terug van uitstap en genieten op terras (21 september) gitaarlessen in schuur
(20 september)
Vier super gezellige avonden in een heel divers gezelschap waar iedereen evenveel van genoten heeft als ons –denken we toch… Vaak zelfs vertederend: de vriendschap onder mannen, en wat voor mannen.
Theo die zijn gitaarlessen kreeg, Frank die zomaar op terras een mooie tekening voor ons maakte en Remi die op de meest onverwachte momenten een heel interessant weetje uit de mouw schudde. Samen met de andere dames werd het vaak héél laat, misschien wel te laat… maar als je maar vier dagen samen hebt, moet je ze ten volle benutten, niet? 

Het was leuk, héél leuk – voor herhaling vatbaar! Als je gasten die elkaar van tevoren helemaal niet kenden, zomaar vanuit Antwerpen naar Ten Ede rijden om –nog geen week later- elkaar terug te zien… dan doet dat deugd…

De laatste dagen van september nog wat passanten…
Is anders, maar ook leuk.  Bovendien kregen we onze eerste Bner (bekende Nederlander) op bezoek: oud minister-president Dries Van Acht… De andere waren niet bekend, maar daarom niet minder geliefd… Aangenaam.
Nederlanders op weg met fiets naar Lourdes
(spot de Bner)   1 oktober 2006
Oktober, onze zomer was voorbij – maar daar gingen de weergoden niet mee akkoord: de eerste twee weken zomerde het nog geweldig (inclusief de onweders…). Van de rust en de zon genoten en tussendoor onze privé slaapkamer (de suite voor mijn ouders en vrienden als ons bakske vol zit…) eindelijk van een plafond voorzien en opnieuw geverfd.
HERFST 2006
20 oktober, de herfst officieel begonnen… Niet voor ons: eindelijk – na bijna vijf jaar- eens écht vakantie: Zuid-Spanje. Een verrassingsvakantie voor Sophietje samen met Daveke, Inge, Dimitri, Lucos, Fran en Jan…. Een weekje vakantie genomen (niet uitgerust maar wel enorm genoten) en nog enkele héél mooie zomerdagen gehad. Zalig! 

Zaterdagavond 28 oktober samen met Jan en Fran na een lange rit terug in Lasserre… Veel tijd om te acclimatiseren hadden we niet – gelukkig zomerde het hier ook nog, zodat we alleen maar heel snel moesten wennen aan het idee dat we vanaf de volgende dag opnieuw chambres d’hôteke moesten spelen…. Maar avec plaisir.

Het was een hele mooie week: Patric, Katrien, Stany, Valerie, Carine, Tanja, Michèle en Marc jullie zorgden voor een waardige afsluiter van ons seizoen 2006. Gezellig keuvelen in herfstzonnetje – er is zelfs nog gezond aan riviertje!!!-, muziekkwissen tot in de vroege ochtend, zelfs enkele Claude Françoisdansjes en een ongelofelijk gewaardeerde traktatie onze laatste avond.

Tapassen in de schuur , l’été indien even weg maar met vuurtje achter de rug,
toch nog in schuur… 1 november 2006
Begin november, einde seizoen. Einde van een prachtig seizoen. 

Het was hard werken, maar we hebben er enormement van genoten.

Jullie waren geweldig, bedankt voor alles!

Rest ons nog afscheid te nemen, bisous en à la prochaine…

Greet en Fien –vanachter onze toog,

On dirait le Sud
Le temps dure longtemps
Et la vie sûrement
Plus d’un million d’années
Et toujours en été….

 

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *