Ridders, Carcassonne en de Table (d’hôtes).

Posted by on 5 oktober 2005 | 0 comments

Lasserre, 05 oktober 2005Als ik nu schrijf: ‘het is van voor de zomer geleden…’, dan is dat volgens sommigen onder jullie misschien wel heel ruim gemeten… Maar het klopt, of toch niet : want het zomert hier nog steeds. Niet alleen worden – niet dagelijks- de vijfentwintig graden nog makkelijk overschreden, maar ook blijven onze gasten nog komen…
Dus, het is gerechtvaardigd te schrijven: een verslagje voor de zomer, eentje er na. En dit is dit van na zomer 2005. Sceptici vinden dat het hoog tijd werd dat deze site werd geüpdatet, welnu: ons antwoord.

MAART – APRIL 2005

Terwijl het de eerste tien dagen van maart nog echt wel koud was, leek het alsof er met de vijftiende een serieuze ommezwaai werd gemaakt.  De temperaturen haalden ineens vlot de twintig en ook het zonnetje was van de partij.  Een uitgelezen moment om nog enkele kleinere ‘buitenwerken’ te voltooien of te starten:  het muurtje dat reeds bezet en gekaleid was (zie vorig verslag) kreeg een tekstje, met wat recuperatiemateriaal ‘toverden’ we drie filmrolletjes in de tuin, de moestuin kreeg een ‘terrasje’ met rivierstenen, de compost werd ingespit en we plantten reeds enkele plantjes.
Na de toch wel uitzonderlijke lange winter was elke reden goed om buiten van het zonnetje te profiteren.  Onze avonden werden gevuld met het voorbereiden op een drukke paasvakantie.  Kamertjes in orde maken, wassen, strijken, menu’s opstellen en wat opruimen.

half maart 2005 – wat kleine werkjes in de tuin
Tijdens de eerste week van de paasvakantie kwamen er redelijk wat bekenden op bezoek: voor sommigen was het de eerste maal, voor anderen was het om er echt eens van tussenuit te zijn en vervroegd van lente-zomerweertje te proeven en voor nog anderen was het om – onder andere – de handen uit de mouwen te steken. Onze schuur kreeg van Luc een ware ‘poort’ – ook al was het voor deze meer een groot raam – . Enkele dagen ‘hard labeur’ van de schrijnwerker, zijn madam die alles van een grondlaagje voorzag en uw gastvrouwen die hen van de nodige apero voorzagen. Het resultaat is schitterend! … maar wat wil je voor zo ‘nen prijs’…

Ondertussen kwamen de klokken hier ook langs, niet alleen die van Rome, ook die uit Kalken. Op paasmaandag waren we met veertienen voor een gezellige zware tapasavond: gasten uit verschillende hoeken van Vlaanderen en zelfs enkele Nederlanders. Na het avondeten werd er vaak laat nagekletst en bekeken we zelfs enkele 8mm-filmpjes. Het was een drukke maar heel plezante week, met regen en zonneschijn.. Als dat niet mooi samengevat is!

net zacht genoeg om buiten te aperitieven gezellig nakletsen in een overvolle ontbijtruimte
– eind maart
het ‘cadrement’ voor de poort samen met
haar zwoegende ontwerper
hoffelijke rokers in schuur (met poort!)
De tweede week van de paasvakantie kondigde zich iets kalmer aan – lees: geen volledige bezetting meer – , maar niets daarvan! Habitués als Vera en Rudy (zie vorig verslag en nog verder in verslag!), Rik en Eva Sabayon (zie eerste verslag) zorgden samen met Willy en Lydia voor nog een drukke heel gezellige week! Van een bewogen spelletjesavond, het obligate bezoek aan Café des Sports – dat bij ons in de woonkamer nog een serieus staartje inclusief kerkliedjes kreeg – tot ware onthullingen tijdens de apero. Was daar niet ‘toevallig’ Lydia Protput onder ons? (Lydia, vergeef het ons dat we dit schrijven, maar we hebben er samen zo om gelachen dat ik het echt niet kon laten hier te vermelden! Maar beloofd, we doen het nooit meer opnieuw als je hier samen met Willy nog eens komt wandelen!)
apero in onze ruimte— begin april 2005— swingende kerkliedjes, of je het nu wou of niet…
strategisch spel de ene kant, pokeren de andere kant uitzwaaien van Willy en Lydia vanuit de kamers
Het spelletje was begonnen… niet dat van ‘drei kluiten’, maar dat van vijf dobbelstenen en ook dat van onze fantastische job! Vier onverwachte gasten (Yves, Sarah, Jurgen en Maaike) met wie we onverwachte gezellige en heeeeel lange pokeravonden hebben gehad. Alsof dat nog niet genoeg was beloofde men ons in de nabije toekomst een schitterende meerwaarde voor onze chambres d’hôtes… (wordt vervolgd, voor de aandachtige lezer). Samen met enkele table d’hôters uit de omgeving kwamen ook Alex, Koen, Veerle en Luna hier aan. Voor de eerste waren we een ideale start voor een mooie (maar wel vrij koude,natte en harde) fietsvakantie. Voor de drie laatste bleven we gedurende vijf dagen de gezellige (uitval)basis voor leuke uitstapjes en heel gezellige bijklets- drink – en eetavond-en middagen.
Na een gezamenlijk bezoek aan Carcassonne, een mooie afsluiter van een mooie vakantie, lieten we onze vriendjes achter op de luchthaven van Carcassonne. Alex gingen we de volgende dag halen op het station: moe, zadelpijn maar tevreden over de voorbije prestaties, ervaringen en ontmoetingen. Vertelstof voor opnieuw een gezellige avond. We vallen in herhaling… maar zijn daar niet rouwig om. De aprilse grillen hadden zich de voorbije week van hun grilligste kant getoond: redelijk veel wind en af en toe een bui. Maar eenmaal opnieuw alleen begon het ineens te zomeren. Een ideaal ogenblik om de werken aan ons tweede terras aan te vatten. Met hele goede voornemens en nog veel meer moed begonnen wij aan deze onszelf opgelegde opdracht… Uitmeten, pas leggen, … het lukte maar niet – of beter: het vlotte maar niet. Is hier niet alles een beetje ‘scheef en nonchalant’ in la douce? Wij gaan ons toch niet bezondigen aan stiptheid en stijfheid????
Nee we maken er een nonchalant Grieks Marokkaans mediterraans terras van, eentje dat er al altijd lijkt gelegen te hebben en door de tand des tijds wat gaan verzakken is…
En dat is ons gelukt! Op twee dagen tijd maakten wij een “zonovergoten” terras (niet met de betonmolen maar met de hand gedraaid, want die eerste lieveling kregen we maar niet aan de praat!). Terwijl de zon flink haar best deed om het zo snel mogelijk te laten uitdrogen en wij deze activiteit geregeld vertraagden met de tuinslang, waren wij bovendien ook nog getuige van de eerste vlucht van die reuzevogel uit Toulouse. De A380 (en met haar enkele sportvliegtuigjes van waaruit alles werd gefilmd) draaide zich boven Lasserre om nadien naar haar nest terug te keren.

Een van de laatste kruiwagens beton voor ons zacht hellende mediterraans terras.
28 april 2005

MEI – JUNI 2005

Begin mei kregen we Katrien en Patric op bezoek met wie we ons terras al onmiddellijk inwijdden met een lekker glaasje rosé en een BBQtje. De volgende dagen werd er naast genoten van de rust uiteraard ook wat gewerkt: er werd een ‘paadje’ naar het terras gemaakt en het terras werd gekaleid… wat de mediterraanse indruk nog versterkte. Ook Johan en Brigitte kwamen ondertussen van de omgeving en het mooie weer genieten. Vanuit Lourdes trakteerden zij ons bovendien op een groot Mariabeeldje… Onze zomer kon dus niet meer stuk. Ondertussen werden wij bovendien nog eens getrakteerd op een bezoekje van de twee sympathieke auteurs van de – ondertussen al heel bekende – gids: Logeren bij Belgen. Deze gids miste zijn uitwerking niet! Of was het allemaal te wijten aan het Mariabeeldje… wie zal het zeggen???

Terwijl we even geen gasten hadden metsten we banken op ons nieuw terras… Ze waren nog niet droog of daar waren al nieuwe bekende gezichten Ruth en Katlijn, die naast het lekkere zonnetje ook nog getuige waren van de vijfvoudige bevalling van Rosti. Op twaalf mei werden we vereerd met het bezoek van onze oudste gast (tot nu toe), Leon – 83jaar- in gezelschap van zijn zoon. Leon had net zoals alle andere weerbare mannen tussen 16 en 35 jaar in 1940 op bevel van de regering moeten vluchten voor de Duitsers. Na enkele weken belandden zij per fiets in Olonzac. Vijfenzestig jaar later heeft hij hier dat plaatsje opnieuw bezocht. Sterke verhalen bij een frisse pint en tijdens het diner verzekerd!

Eind mei kregen we nog wat gasten, die bovendien ook nog getuige waren van ons eerste Communiefeest. Het was al weken schitterendweer, maar uitgerekend die zondag (22/5) was het koud en regende het. Tweeëntwintig man dan maar in de schuur gezet… Het feest werd – zoals het hoort, hier althans- afgesloten met het bekijken én beleven van een belangrijke rugbymatch op TV… en met de nodige wijn in de vrouw met tranen. Net voor onze andere sympathieke gasten aan de apero moesten, waren de feestvierders hier buiten.
Het communicantje in vol ornaat,
ook achterzijde interessant
(grote strik op de poep!!!!)
Het was een lange leerrijke zondag!!!

Begin juni werd het dan echt weer zomer, niet alleen meteorologisch… Lees: het werd opnieuw wat drukker. Nathalie, Marc, Nicole, Jean en Suske kwamen de boel hier wat nieuw leven in blazen. Wat gaan zwemmen, wandelen en genieten van de rust overdag en ’s avonds heel plezante uren in de schuur. Veel gelachen en gekaart. Ook Jurgen en Maaike zagen we terug met ons cadeautje!!!, alvorens ze hun reis richting Spanje voortzetten.
Merci beaucoup, nogmaals, want samen met heel veel gasten hebben wij er al ontzettend van genoten!

gezellig tafelen in de schuur (4/6)

Tijdens de week die daar op volgde gingen we een gaste afhalen in Carcassonne, die hier vier dagen van de rust, de natuur en het lekkere eten kwam genieten. Samen met haar ook Leo en Monique, levensgenieters op een schitterende BMW-motor… De trouwe lezer van dit logboek weet zo al wat nu komt… Inderdaad, Greet heeft weer een ritje versierd! Op 13/6 kregen we bezoek van de bekende en sympathieke foodfotograaf Kris Vlegels die hier verschillende filmrolletjes vol ‘schoot’ van het koken, de gerechten, de sfeer…. Een superleuke ervaring! Wij zijn uiteraard reuzebenieuwd naar de resultaten. Deze foto’s en enkele van onze recepten zullen begin november verschijnen in het boek “Table d’hôtes – Aan tafel bij Belgen in Frankrijk”.
’s middags lunchen op terras —- 13/6 — foodfotograaf Kris Vlegels aan het werk
Ook de tweede helft van juni bleef het mooi zomeren en bleven wij voortdurend enkele kamers bezet hebben. Rustige avonden met enkele jonggepensioneerden en een koppel uit Namen waarvan meneer héél actief en geïnteresseerd in de filmwereld. Interessante en leerrijke gesprekken. Ook onverwachte gasten als Steven en Magali en opnieuw (!) Jurgen en Maaike zorgden er voor dat we van een echt mooie gezellige verscheiden maand juni mogen spreken. Lange pokeravonden en veel gelachen! Ook wij hadden een geschenkje voor Jurgen en Maaike: ons Geraldineke (uit het nest kleine poesjes) mocht mee naar Sint-Niklaas alwaar ze ongelofelijk in de watten wordt gelegd!
De laatste – hete- week van juni waren Houcine en Danny onze gasten. Naast spontane poëzievoordrachten en interessante babbels kregen we van hen ook nog een namiddagje les in de Tunesische keuken. Heel leuk… en leerrijk. Want het voorgerechtje “Brick à l’oeuf” is deze zomer uitgegroeid tot één van onze succesnummers!
lange warme pokeravonden en nachten        22/6
genieten van de langste dagen van het jaar Tunesisch koken met Houcine en Danny
JULI – AUGUSTUS 2005

De eerste vijf dagen van juli waren zo wat de heetste van de zomer, ondertussen kregen we hoog bezoek van Meneer Tamminga en Liliane. De heel lange ochtenden voor het ontbijt en de digestiefkes met passende interessante en hilarische gesprekken, zullen we ongetwijfeld nooit vergeten! Samen met de take-off van juli kwam ook heel wat regen en wind. Totaal niet gepast om een vakantie te starten. Gelukkig lieten Hans, Anne en Gert en Klara het niet aan hun hart komen. Ze waren hier toch lang genoeg om nog van de zomer te genieten. Ze kregen ook nog één avond het gezelschap van familie De Graeve uit stad Wetteren. Kort maar krachtig en heel plezant! Na de drie dagen “kwakkelzomerweer” kwamen samen met de zon ook An, Els, Filip en Martine aan. Het begin van zware babbelavonden over de toekomst van het koninkrijk België. Fabiola moest er meermaals aan geloven, maar één ding staat vast: de nieuwe koning die zal opstaan is de verzwegen Kongolese zoon van Boudewijn, AMADOU I. Of zoals Gert in gastenboek schreef: ‘Aan alle muzungi’s van begin juli 2005: rendez-vous à la fête d’inauguration de AMADOU I roi de la patrie congo-belge!”. Ook Alwin, Cindy en mams en paps konden kennis maken met deze amadougekte. Tussendoor werd ook nog briladvies gegeven, kreeg het stuk achter het huis een stevige (bosmaai)beurt van An, was onze tuin een te hellend vlak voor zwembad, onthulde Filip wat van zijn keukengeheimen, kreeg Le Py en Haut dagelijks bezoek, bekeken we samen na het diner onze eerste filmprojectie onder een schitterende sterrenhemel en werden aan tafel een aantal ‘culinaire orgasmen’ bereikt. Op die manier zijn de eerste dertien dagen van juli het best te omschrijven!

Twee koningshuiskenners over de toekomst rondje brillen doorgeven
aperitieven uitdelen van de verfrissende cinemaversnaperingen
tijdens voorfilmpjes
Rond 15 juli kwam een grote wissel. Alle kamers kregen andere gasten, en er werd wat over en weer verhuisd! Met zevenen in één kamer, twee op terras, nog anderen naar een Auberge in de buurt… maar ’s avonds altijd mooi herenigd aan de avonddis! Met twee families (De Decker – De Kegel, die u waarschijnlijk nog kent van vorige zomer!), een bieman en zijn beste maatje Marian, Luc, Karin en hun zoon Jeroen gingen we de derde week van juli in .

Opnieuw een heel verschillende maar ongelofelijk leuke week. Van honing tot duvel, lange kaartavonden, rondje fietsen ronselen in de buurt, de laatste (snurkende) bruine beer gespot op ons terras, fotosessies, tourritten (jammer genoeg zonder Boonen, hé madammen) en opnieuw een filmpje onder de sterrenhemel.

start fietstocht na het ronselen van de fietsen begin van een lange kaartavond (voor de Duvels)
gezellig tapassen in de schuur (onweer) de laatste bruine beer….
Nadat Mieke, Erwin, zoon en neef ons opnieuw hadden uitgekozen als tussenstop naar Spanje, kwamen Dirk, Martine en Nele hier aan. De eerste avonden nog rustig, zelfs een weekendje niet gekookt – nogmaals onze excuses daarvoor Dirk!-) -) Niet gekookt omdat alle kamers behalve Hulot dan verhuurd waren aan een Franse familie die hier vanuit alle hoeken van Frankrijk waren geland om een doopfeest te vieren. Maar éénmaal maandag 25 vlogen we er weer in, opnieuw met nieuwe en leuke gasten. Trui en Pascal, Leo, Maryse en Arno, mams en paps opnieuw, Jan en Eline en Johan en Inge. Moppen tappen, tetteke lek, gezellige avonden op het terras, Arno die ons helpt hapjes maken, Dirk die voor ons om brood en krant rijdt ’s ochtends en Trui en Pascal die hier hun (22ste ?) huwelijksverjaardag vierden, iedereen trakteerden op cava en van de gasten een volle bus slagroom kregen …want indien trek, altijd mogelijkheid tijdens de picknick tot tetteke lek!
stilte voor de storm Arno brengt fier zijn zelfgemaakte hapjes
de feestvarkens toasten op nog eens zoveel en nog meer jaren!
Op zaterdag 30 juli werden de gelederen nog danig versterkt: Vera en Rudy (remember??), Luc en Sabine (also remember??), Mark en Ton (twee hele lieve Nederlanders) en Daveke, Fran en een nichtje van hun. Met andere woorden die avond hadden we een hele grote uitgebreide tapastafel voor zeventien gasten. Allemaal in de schuur, want – dat weten we nu al – als we met velen zijn laten de weergoden ons ’s avonds graag in de steek.
Desalniettemin was het een schitterende avond, die tot in de vroege uurtjes verder heeft geduurd. Vijf van de zeventien gasten –de jongeren én bekenden- sliepen noodgedwongen in de schuur (ze waren de eersten, maar bleken niet de laatsten te zijn!), mijn ouders in ons kamer en wij in de living. Van een maximale bezetting gesproken!
met zeventien gasten in de schuur een uitgebreide tapastafel …. 30/7
De laatste dag van juli kwamen ook Michèle, Mark en Sandrine (ook één van onze trouwste gasten) nog onverwacht drie dagen bij ons langs. Opnieuw gezellig. Samen met hen en onze andere gasten bekeken wij nogmaals een filmpje onder de sterrenhemel.
De eerste dagen van augustus was het even niet meer bakske vol, hadden we een paar dagen om op adem te komen, een beetje nieuwe reserve aan te leggen,… Veerle en ‘dé Wiem’ startten met een lange ‘les deux f-vakantie’ en een leuke paardrijdende Nederlander kwam onverwacht ook enkele nachtjes langs. Deze laatste koos er –noodgedwongen- trouwens voor om zijn laatste nacht in de schuur door te brengen aangezien wij weer voor een nachtje vol zaten, deze keer omwille van een huwelijksfeest. Dit was het startsein voor de drukte van augustus: vanaf zeven augustus opnieuw alles vol en, je raadt het: inderdaad, opnieuw allemaal heel leuke interessante en lieve mensen. Jos en Hilde, Wendy en Peter, Olivier en Liesbeth, Familie Vereecken, kathaar/ridder Tom, kathaar/ridder Karel en Kristien en Veerle kwamen Veerle en Wim voor een hele poos vergezellen. Het weer was opnieuw schitterend en er werd ten volle van geprofiteerd: lezen in tuin, zwemmen in riviertje, bezoeken van vergeten kastelen, spelletje petanque met aperitiefje … en uiteraard opnieuw ’s avonds gezellig tafelen én natafelen!

Op tien augustus, mijn verjaardag, hadden we de drukste avond van het seizoen: 22 gasten aan tafel! En, inderdaad, opnieuw een zware onweersbui zodat het binnen in de schuur moest gebeuren! Het was even wringen (zoals je op de foto kan zien zitten onze gasten tot tegen de poort!), maar éénmaal geïnstalleerd was het supergezellig! Onze lieve gasten hadden zelfs een geschenkje voor mijn verjaardag: een mooie klok die een plaatsje zal krijgen in onze vernieuwde schuur. Merci. Na het feestgedruis en de drukte kwam het spelletje “Cranium” op tafel. Een echte aanrader voor een avond/nacht vol plezier! Samen met het partyproofteam -alias de dolgelukkige ridders mét zwaard -, Wim en Veerle, Kristien en Veerle, Liesbeth en Wendy en Karel beleefden we opnieuw één van de leukste nachten van de zomer. Wegens verlenging van verblijf en wegens ‘complet’ sliepen Liesbeth, Olivier, Wendy en Peter die nacht in de ontbijtruimte. De volgende nacht konden ze opnieuw aanspraak maken op een kamer, Hulot.

natafelen      8/8 spelletje petanque      10/8
10/8      met 22 man in de schuur!
partyproof team, alias de ridders mét zwaard
Half augustus opnieuw een grote wissel. L’arrivée de Vincent en Brenda, Marcel en Gerda, Marie-Josée en Peter, famille Beignet en Geert en Jan. Een ontzettend gezellige compagnie die vaak – ondanks de taalverschillen- niet meer bijkwam van het lachen. Flinke wandel- en fietstochten, gezellig picknicken aan riviertje, stadsbezoeken,… en opnieuw ’s avonds altegaar rond de tafel. ‘Ruten 98’ en ‘kere keer were’, het werd allemaal netjes voor de fransen onder ons vertaald. Zoals ze zelf in ons gastenboek schreven: het waren niet langer ‘les petits belges’, maar deux petits français onder een ganse hoop Belgen. Het imago van de Belg kan voor deze fransen alvast niet meer stuk. Ook moto-Mike en Kris en Evy vergastten ons en de andere gasten op een heel leuk bezoek… Het is toch: hoe meer zielen, hoe meer vreugd, niet? Zeker als het gelijkgestemde zielen zijn…
Iedereen, ook wij, waren opnieuw heel tevreden over een schitterende vakantieweek. Onze gasten lieten ons dat die week ook uitermate voelen, wat toch echt wel een hart onder de riem steekt. Geert maakte voor ons een schitterend boeket van veldbloemen, we vonden op andere kamers een lekkere fles wijn, op nog een andere een Cd en een mooie tekening…
Merci, lieve gasten!
tafelen in schuur peter helpt het lam aansnijden      17/8

Schitterend veldboeket van geert en jan   18/8

De volgende gasten waren opnieuw heel verscheiden en leuk: Bernadette met dochter Femke, Marcel en Diane uit Durbuy, Rudy en Jozefientje uit Lochristi en Steven, Eve en mysteryguest uit Gent. Iets minder weer de eerste dagen (lees: regen, zwaar onweer in de bergen met hagel!), maar nadien toch nog kunnen genieten van het zonnetje en zelfs nog buiten gegeten. Op verzoek zelfs frietjes gemaakt (wat we normaal nooit doen!), maar die moesten wel binnen opgegeten worden zoniet zouden ze te snel afkoelen, hé Jozefientje! Opnieuw veel gelachen en gebabbeld. Opnieuw deugddoend.
Normaal gezien hadden we dan een paar dagen geen gasten, maar – u hoort ons niet klagen!- daar waren ineens Harry en Lydie (doorgezonden door Nederlandse collega’s op aanraden van Alex!) en nadien ook nog Lucie en An. Rustigere avonden met heel gevarieerde gesprekstof : van geesten, NEI therapie, fototoestellen, film tot vrouwenvoetbal. Lucie is trouwens hard haar best aan het doen om oud filmmateriaal te verzamelen zodat onze schuur op gepaste wijze kan gedecoreerd worden. Dank daarvoor.

SEPTEMBER 2005

La rentrée… de reclameblaadjes kondigden het al maanden aan. Ook voor ons, na wat minder drukke dagen: start van een boeiende drukke maand september! Roland en Martine uit Kortrijk waren de eerste en verbleven tien nachten bij ons! Als eerste kregen ze gezelschap van winnaar ( De Standaard) Piet en Magda en Fé en Lieve. Héél gezellige mooie avonden! Trouwens, wil je ook kans maken op een verblijfje “les deux f”, koop dan de eerste drie weekends van november De Standaard, daar wordt opnieuw een verblijf bij ons verloot! Schoolverhalen, keukengeheimen,… alles kwam aan de orde tijdens de lange avonden.

Op zeven september waren Roland en Martine er getuige van dat ook Thomas en Nathalie en Paul en Walter ons met hun verblijf vereerden. P & W, de ongelofelijk sympathieke eigenaars van het schitterende restaurant, Carte Blanche, in Gent. Toegegeven, we hadden echt wel klamme handjes: koken voor deze heren boezemde toch wel wat faalangst in. Maar we hebben ‘gewoon’ gekokkereld zoals we dat altijd doen voor jullie lieve gasten.. en het werd gesmaakt en goed bevonden. De faalangst verdween heel snel en maakte plaats voor heel veel plezier en vriendschap. Het waren écht heel mooie dagen in Lasserre, mede door onze fantastische gasten!

winnaars en andere gelukkigen   4/9 groepsfoto tijdens apero (andere gasten
nog aan het parkeren) 9/9
Toen op 11 september alleen nog Thomas en Nathalie overbleven van de gezellige bende, kregen zij compagnie van de ook héél gezellige mensen, Tom en Mieke. Ook Valerie en Ronny kwamen hier enkele dagen kamperen. Allemaal jonge mensen, allemaal genieters, allemaal Duvel drinken tot in de vroege uurtjes, allemaal genieten van lekker eten en allemaal samen op tocht in de Pyreneeën.
Een nooit geziene samenhorigheid! Alles mooi afgesloten met een filmpje (weliswaar al onder een fleecedekentje) onder een schitterende sterrenhemel!
Pim-pam-pet en Duvel tot in de vroege uurtjes    12/9
De ene gezellige bende verdween, een nieuwe maakte haar opwachting (16/9): Frank en Pascal en Ilse en Steven. Het klikte meteen! Er werd genoten: van het eten, de omgeving en van elkaars aanwezigheid. Na een paar dagen werd de bezetting opnieuw wat groter. De ondertussen ‘vrienden’ kregen het gezelschap van Nele, Duck en kleine flinke Siebe. Schitterend weer en een goedlachse compagnie zorgden er voor dat wij heel aangename avonden (en middagen!) op het terras doorgebracht hebben. Na het vertrek van Frank, Pascal, Ilse en Steven werd de leegte (ook in ons hart -)-)-) opgevuld door twee koppels “onverwachte” gasten. Nicolet en Albert, twee Nederlanders die ontzettend genoten hebben door de nabije (en niet zo nabije) omgeving helemaal te voet te verkennen en Annemieke en Steven. Opnieuw plezante sfeer. Met Nele en Duck nog eens wat bijgekletst, met de nodige wijn, tot in de vroege uurtjes… maar kleine Siebe was daar gelukkig ’s morgens om ons er op te wijzen dat overdaad schaadt! Een heel leuk weerzien!

Toen ook twee hele lieve Limburgers, Kris en Joke, besloten hier enkele dagen halt te houden en op zondag (25/9) onze laatste gasten Rudy en Christiane – in de regen- arriveerden, hadden we onze laatste drukke avond. Vier kamertjes bezet en iedereen aan tafel. Hééél leuk! Vanaf de volgende dag waren Rudy en Christiane onze enige gasten, samen met een stralende zon: heel lieve aangename mensen met wie we zo langzaam onze laatste week van het seizoen gingen afronden. Maar was daar niet de telefoon… Annick, Peter en kleine Luca – die zelf ook een schitterende chambres d’hôtes hebben in de Corrèze- kwamen bij ons om even op adem te komen.

aperitieven bij zonsondergang – tafelen in de ontbijtruimte –  eind september
OKTOBER 2005

Op twee oktober waren alle onze gasten de deur uit… Een vreemd gevoel : na meer dan honderd dagen nooit alleen in dit grote huis te hebben geslapen, waren wij onze eerste avond vrij! Maar ook wel lekker, want uitslapen! De gezellige drukte maakte plaats voor de stilte, best wel raar. Een vijftal dagen om ons boeltje hier wat op te ruimen, even op adem te komen en dan richting België te scheuren… Maar dan ging de telefoon…

Tuurlijk zijn jullie nog welkom: kleine en grote Louisa, Swa en Pol. Meer nog, wij hebben nog geen seconde spijt gehad van jullie komst want opnieuw al twee gezellige avonden achter de rug. Morgen vertrekken jullie, ook wij- naar onze vriendjes en familie. Om te rusten, te genieten, te feesten en met ons voeten onder tafel te schuiven.
We kijken er naar uit!

Ik denk niet dat ik de lezer nog moet overtuigen van het feit dat wij een hele leuke, plezante, aangename, leerrijke, grappige, drukke zomer hebben gehad. We hebben hard gewerkt, maar vooral hard genoten. Merci iedereen!
Wat vooral bij blijft zijn de flarden van een goed gesprek, de krampen in de buik van het lachen, de fantastische filmavonden, de uitgebreide tapastafels en jullie appreciatie. De lieve mooie woorden in het gastenboek, de geschenkjes, de waardering.

Na onze vakantie in België starten wij met de werken in de schuur. Tegen de kerstvakantie willen wij deze omgetoverd hebben tot een gezellige bar – eet – lees ruimte met houtvuur en zeteltjes. Om onze gasten ook bij minder of winter weer in de watten te kunnen leggen.

Nog dit, in de loop van het verslag konden jullie lezen dat er binnenkort een nieuw boek verschijnt bij Lannoo van dezelfde auteurs van Logeren bij Belgen: ‘Table d’hôtes-Aan tafel bij Belgen in Frankrijk’ met foto’s van Kris Vlegels. In dat boek komt onze chambres d’hôtes en onze keuken uitgebreid aan bod. Er staan zelfs enkele van onze recepten in. Het luxueuze boek zal te koop zijn in alle boekhandels. (29,95 euro). Wie het boek voordeliger wil, kan op zaterdag 26 november De Standaard kopen (voordeelbon!). Bovendien zal er een verblijf “les deux f” te winnen zijn!
Iedereen die ingeschreven is op onze mailinglist en al onze andere gasten zullen ook eerstdaags een mail krijgen ter promotie van ons Valentijnarrangement!

Rest ons nog afscheid te nemen – en dat doen we in stijl: met enkele mooie sfeerfoto’s van deze zomer –
au revoir en tot een volgend verslag,

Bisous, uw gastvrouwen,

Greet en Fien

 

 

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *